روانشناسان این روزها تاکید زیادی روی برقراری گفت و گو میان والدین و فرزندان نوجوان در مورد مسائل جنسی دارند.

مطالعاتی که تاکنون در این زمینه انجام داده شده نشان می‌دهد، نوجوانانی که اطلاعات لازم را در این زمینه از پدر یا مادر خود دریافت کرده اند، کمتر احتمال دارد که در دام روابط نامشروع بیفتند و می‌دانند که چطور باید از خودشان در برابر بیماری‌ها و عفونت‌هایی که از طریق آموزش جنسی منتقل می شود، مراقبت کنند.
والدین امروزی می‌توانند به چهار شیوه مختلف به سوالات جنسی فرزندشان پاسخ دهند. اولین روش، دادن اطلاعات آگاهی دهنده و کافی به کودکان و نوجوانان است.
در روش دوم والدین روش آگاهی دهنده دارند اما اطلاعاتی که در اختیار کودک می گذارند ناکافی یا کاملاً غلط و خیالی است، در روش سوم پدر یا مادر به طور کلی سوالات کودک را نادیده می‌گیرد و در روش چهارم والدین مسئولیتی در قبال تربیت جنسی فرزندشان به عهده نمی گیرند و این کار را بر عهده ی منابع دیگر مثل دوستان و آشنایان، کتاب،
مدرسه رادیو و تلویزیون و ... می‌اندازند.
اگر به هر دلیلی امکان صحبت با فرزندتان را ندارید و می‌خواهید این کار را به پزشک یا روانشناس واگذار
کنید، بهتر است در قدم اول خودتان بخشی از این وظیفه را به عهده بگیرید و توضیحات جامع تر را به شخص سوم واگذار کنید. طبیعی است که هیچ روشی جز دادن اطلاعات آگاهی دهنده کافی نمی تواند منجر به تربیت جنسی صحیح در کودکان و نوجوانان شود و نتیجه استفاده از روش‌های آموزشی نادرست چیزی جز ناتوانی نوجوانان در کنترل احساسات و هیجانات جنسی، پایین آمدن عزت نفس، لطمه به هویت جنسی و ... است.
این روزها از یک طرف رشد روزافزون شبکه‌های اجتماعی، کانال های ماهواره ای و ... همچنین افزایش دسترسی
کودکان و نوجوانان به این مظاهر تکنولوژی هستیم که آنها را در مرحله دریافت اطلاعات بزرگنمایی شده و ناقص و دستکاری شده در خصوص مسائل جنسی قرار می دهد و از طرف دیگر می بینیم که طی سال‌های اخیر سن بلوغ با سرعت زیادی در حال کاهش است.
سوالی که اینجا ذهن هر پدر و مادری را به خود مشغول می‌کند، این است که آیا این دو مسئله ارتباطی به هم
دارند و آیا دیدن تصاویر ماهواره ای، قرار گرفتن در معرض تبلیغات رنگ و وارنگ محصولات جنسی، حضور در شبکه های اجتماعی که محتوای آنها بدون هرگونه نیاز سنجی در دسترس همه افراد در هر سن و سالی است، می تواند منجر به بالغ شدن زودرس نوجوانان شود؟
پاسخ روانشناسان به سوال مثبت است. فاطمه جهانگیری روانشناسی بالینی با اشاره به حساسیت این دوره نوجوانی و
بلوغ و فشار و استرسی که نوجوانان در این زمان احساس می‌کنند، می‌گوید: در دوران بلوغ، فرزندان ما اوج نیاز و غریزه را تجربه می‌کنند و وقتی در کانال های تلگرام یا در شبکه های مختلف ماهواره ای در مرز مشاهده بی بند و باری ها و رفتارهای خارج از چهارچوب قرار می‌گیرند، کنترل خودشان را از دست می‌دهند و طبیعی است که نتواند جذب این برنامه‌ها شوند. این مسئله به مرور می تواند منجر به بلوغ زودرس در نوجوانان شود که نه فقط عوارض جسمی چون کوتاه قدی را برایشان به دنبال دارد بلکه منجر به بروز یک سری مشکلات روانی نیز می شود.
اطلاعاتی که کودک از برنامه های ماهواره ای یا اینترنت می گیرد یا از طریق دوستانش دریافت می‌کند، اغلب
نادرست بوده و شکل واقعی ماجرا نیست. طبیعی نیست که دریافت این اطلاعات ناصحیح در یکی از حساس‌ترین برهه های زندگی کودک می‌تواند روی زندگی او در آینده تاثیر منفی داشته باشد. حتی ممکن است این مسئله که کودک احساس می‌کند اجازه ی صحبت با والدینش را در مورد این مسئله ندارد، باعث شود که در مدرسه و ... مورد سوء استفاده بچه های بزرگتر
قرار گیرد، اما در مقابل این رفتار سکوت کند یا خود را مقصر و گناهکار بداند و با این احساس شرم و گناه بزرگ شود. وقتی نوجوانان نمی توانند پاسخ کنجکاوی های طبیعی شان را از طریق پدر یا مادر بگیرند تصمیم می‌گیرند که خودشان دست به تجربه بزنند و اطلاعات کسب کنند که این مسئله نیز آسیب های خاص خود را دارد و منجر به ترویج بی
بند و باری و بیماری و ... خواهد شد.

منبع: همشهری بچه ها - ضمیمه ی پدر مادرها - شماره  ۱۱۵