کم شنوایی دو گوش

ارسال شده در: علت کم شنوایی | ۰

از دست دادن شنوایی از یک طرف

کاهش شنوایی یک طرفه یا کم شنوایی گوش چپ یا کم شنوایی گوش راست نوعی ناهنجاری شنوایی است که تنها بر روی یک گوش اثر می گذارد. افراد مبتلا به این بیماری در درک  مفهوم صحبت های دیگران در محیط های پر سر و صدا ، پیدا کردن و جهت یابی منبع صدا  و تشخیص اینکه صدا از کدام طرف آمده، دچار مشکل هستند. این مشکل به حدی می تواند حاد شود که شما را از رفتن به مکان های پر سر و صدا و حتی مهمانی منصرف کند. این حالت همچنین به کاهش شنوایی یک طرفه یا ناشنوایی یک طرفه معروف است. این بیماری ممکن است به  صورت کم شنوایی در یک گوش ، افت شنوایی در یک گوش یا عدم توانایی شنیدن توصیف شود. در صورت تجربه هر نوع کم شنوایی ، باید  فورا با پزشک خود تماس بگیرید. کم شنوایی ناگهانی گوش چپ یا راست  یا هر دو گوش یک  فوریت پزشکی است که نیاز به  مراقبت های سریع پزشکی دارد. بسته به علت کم شنوایی ، پزشک ممکن است داروها ، جراحی یا سمعک را توصیه کند. در بعضی موارد این مشکل بدون  هیچ گونه درمانی خود به خود از بین می رود.

کم شنوایی دو گوش

علت کم شنوایی گوش چپ و علت کم شنوایی گوش راست

دلایل احتمالی زیادی برای کاهش شنوایی از یک طرف وجود دارد ، از جمله:

  • آسیب به گوش
  • قرار گرفتن در معرض سر و صدای بلند یا داروهای خاص
  • انسداد گوش
  • تومور
  • بیماری

کم شنوایی گوش چپ و کم شنوایی گوش راست می تواند نتیجه فرآیند پیری باشد. برخی از علت های کم شنوایی یک طرفه  قابل درمان هستند ، مانند ایجاد جرم در مجرای گوش یا عفونت گوش همراه با مایع. برخی نیز  غیرقابل درمان می باشند.

علاوه بر آسیب دیدگی سر یا گوش یا وجود جسم خارجی در گوش ، بیماری های زیر می تواند علت کم شنوایی گوش چپ یا علت کم شنوایی گوش راست باشد:

  •   labyrinthitis  لابیرنتیت : اختلالی است که باعث می شود گوش داخلی متورم و تحریک شود.
  • بیماری منیر: اختلالی است که در گوش داخلی تأثیر می گذارد و در نهایت منجر به ناشنوایی می شود.
  • نوروفیبروماتوز نوع ۲: بیماری ارثی است که باعث می شود رشد غیر سرطانی در عصب شنوایی بروز کند.
  • otitis externa : التهاب مجرای گوش و گوش خارجی
  • عفونت با مایع غلیظ یا چسبنده در پشت پرده گوش
  • زونا: عفونت ناشی از همین ویروس است که باعث ایجاد آبله مرغان می شود.
  • سندرم رای: نوعی اختلال نادر است که بیشتر در کودکان مشاهده می شود
  • شریان تمپورال: التهاب و آسیب عروق خونی در سر و گردن
علت کم شنوایی گوش چپ و علت کم شنوایی گوش راست

کاهش شنوایی در یک گوش به دلیل عوارض دارویی

  • داروهای شیمی درمانی
  • دیورتیک مانند فوروزمید
  • سمیت سالیسیلات (آسپیرین)
  • آنتی بیوتیک هایی مانند استرپتومایسین و توبرامایسین

نحوه تشخیص کاهش شنوایی یک طرفه

طبق آمار موسسه ملی ناشنوایی و سایر اختلالات ارتباطی (NIDCD) ، حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد افرادی که از کم شنوایی ناگهانی رنج می برند ، دلیل قابل تشخیصی برای وضعیت خود دارند. مهم است که هر زمان که دچار کم شنوایی در یک یا هر دو گوش هستید با پزشک خود ملاقات کنید.در طول ویزیت ، پزشک علائم و تاریخچه پزشکی شما را مرور کرده و معاینه فیزیکی گوش ، بینی و گلو را انجام می دهد. پزشک شما ممکن است تست شنوایی را نیز تجویزکند. در طی این آزمایش ، پزشک شما یا متخصصی که به عنوان شنوایی سنج شناخته می شود ، چگونگی پاسخگویی شما به طیف وسیعی از صداها و لحن ها را در سطوح مختلف حجم ، اندازه گیری می کند. این آزمایشات می تواند به پزشک شما کمک کند تا بخشی از گوش را که تحت تأثیر قرار دارد تعیین کند ، که می تواند سرنخ هایی راجع به علت اصلی کم شنوایی فراهم کند.

درمان کاهش شنوایی دو گوش

گزینه های درمانی برای کاهش شنوایی به علت بیماری شما بستگی دارد. در بعضی موارد کم شنوایی غیر قابل برگشت خواهد بود. اگر درمان دیگری برای کاهش شنوایی وجود نداشته باشد ، پزشک ممکن است یک سمعک را برای بهبود شنوایی شما توصیه کند.

سایر گزینه های درمانی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • جراحی برای ترمیم گوش یا از بین بردن تومور
  • آنتی بیوتیک ها برای درمان عفونت
  • استروئیدها برای کاهش التهاب و تورم
  • متوقف کردن استفاده از داروهایی که ممکن است باعث کم شنوایی شود
  • کاشت حلزون
  • استفاده از سمعک
  • استفاده از میکروفن های بی سیم
درمان کاهش شنوایی دو گوش

کاهش شنوایی ناشی از ایجاد جرم را می توان با از بین بردن جرم گوش درمان کرد. شما می توانید محصولات بدون نسخه در خانه مانند هیدروژن پراکسید ، چند قطره روغن ، روغن کودک یا محصولات دفع  جرم گوش مانند Debrox را امتحان کنید. اگر این محصولات ظرف چند روز شرایط شما را بهبود نبخشند ، باید از متخصصین کمک بگیرید. استفاده طولانی مدت از این محصولات می تواند باعث تحریک گوش شما شود. اگر در گوش خود یک شیء خارجی فرو رفته سعی نکنید آن را به تنهایی بیرون بکشید . برای بیرون آوردن جسم خارجی ، هرگز اشیاء  ای مانند موچین استفاده نکنید ، زیرا این اشیاء می توانند باعث آسیب گوش شوند. اگر علائم دیگری مانند سرگیجه ، ضعف صورت ، عدم تعادل یا علائم عصبی را تجربه کرده اید ، باید فوراً توسط پزشک معاینه شوید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *